‘Terrorist tag’ and ‘PP 360’: The US-Duterte regime’s avowal on its contempt of peace and prosperity for death, destruction and dictatorship

Press Statement | 27 November 2017 | Bisaya»

The National Democratic Front of the Philippines – Mindanao (NDFP-Mindanao) strongly condemns the US-Duterte regime for issuing Presidential Proclamation No. 360, a decree that brands the CPP-NPA-NDF as “terrorists” and completely terminates the GRP-NDFP peace negotiations. This only reveals the regime’s utter contempt for attaining just and lasting peace and its propensity towards a reign of death, destruction and tyranny.

Thus, it is only just and correct that the revolutionary movement in Mindanao and the entire nation, under the leadership of the Communist Party of the Philippines, respond through the New People’s Army by way of launching widespread and more frequent tactical offensives against the AFP, PNP and paramilitary troops that seek to ravage numerous hinterland communities in the entire island.

The people of Mindanao are enraged with the death and destruction brought about by the US-Duterte regime’s fascism. This rage is manifested in ever broadening militant protests in urban centers. Mindanaoans are disgusted with Duterte’s boasts, lies and threats, especially with the brutality of the AFP and PNP in suppressing the people’s struggle for decent livelihood, basic human rights and freedoms.

Rodrigo Duterte tags the CPP, NPA and NDF as “terrorists” to lay the ground for the extension of martial law beyond its deadline not only in Mindanao but in the entire country as well. Duterte only wants to make certain that all his detractors and dissenters are effectively silenced and suppressed, and are unable to stop the perpetuation of his dictatorial rule in the country.

In truth, however, the US-Duterte regime turns out to be the biggest terrorist in the country. Since the beginning of the year, the AFP, PNP, and its paramilitary groups, have been on a bloody encirclement and suppression military campaign, a full-scale counterrevolutionary war, not only against the NPA but against the masses in the Mindanao countryside and the Bangsamoro.

In these AFP/PNP military operations, the US-Duterte regime has unleashed the most brutal and unspeakable state-sponsored terrorism against the people: aerial bombings and cannon fire, which have in fact “flattened” numerous peasant and Lumad areas in the island. These have resulted in the evacuation and displacement of whole communities, and brought unbearable suffering and misery especially to countless women, children and the elderly.

In the past months, numerous mass leaders and activists, including media practitioners in Mindanao, have fallen victims to extra-judicial killings, which are perpetrated by state-sponsored death squads. These political summary killings are most prevalent in the provinces of Compostela Valley, Bukidnon, Surigao del Sur, Surigao del Norte and Agusan del Norte. Others, especially those who are active in advocating the issues of the Lumad, peasants, workers and other marginalized sectors, have been leveled with trumped-up cases, pursued no less by the reactionary government’s Inter-Agency Legal Action Group, and arrested.

An increasing number of activists have been murdered, arrested, tortured, have gone missing and imprisoned for crimes they have not committed. These are exacerbated with the US-Duterte regime’s open threat of arrest directed against leaders and members of legitimate progressive organizations, which have been prejudicially lumped with the armed revolutionary movement. This has virtually places their very lives in a state of mortal danger.

The US-Duterte regime became the biggest, most brutal terrorist of all when it flattened Marawi City with almost five months of non-stop aerial bombings, cannon fire, mortar and ground attacks, destroying houses and buildings owned by Marawi citizens and pulverized other major public structures. It single-handedly devastated the lives and livelihood of millions of Bangsamoro in Marawi City and in adjacent towns in Lanao del Sur.

Since the so-called “liberation” of Marawi last October, however, thousands of Maranaw evacuees have not been able to return to their homes still because, apart from being blocked by the AFP, their lands have already been offered to the big business interests of big bourgeois compradors and foreign monopoly capitalists, and to the US Armed Forces for the establishment of a new US military base. This has only earned for the US-Duterte regime the ire of the Bangsamoro, especially among Moro armed groups who have vowed to continue and strengthen its armed resistance against the reactionary government and its fascist military forces.

The ghost of the “ISIS threat” is already stale but the US-Duterte regime insists, through its propagation of fake news, that “terrorism” has spread all over Mindanao. Thus, it desperately needs to maintain its extraordinary powers in Mindanao, that is why it has not lifted martial law in the island and intends to extend it beyond its deadline. It is now using the pretext of tagging the revolutionary movement as “terrorists” to precisely justify its rising dictatorship not only in Mindanao but in the entire country as well.

In Mindanao, hundreds have already become victims of the vicious “Oplan Tokhang,” which is responsible for snuffing out only small time drug users and pushers but have ironically consciously allowed big time druglords who are chums of Duterte to remain untouched and continue with their multi-billion drug operations. In fact, until this very minute, the case of the P6.2 billion smuggled drugs case in the Bureau Customs, where Duterte’s son Paolo and son-in-law Atty. Capio are involved, has not been resolved.

The US-Duterte regime is the No. 1 cause of the violent deaths of thousands of Filipinos and the destruction of cities and countryside communities in Mindanao. Only in its first year, Rodrigo Duterte is responsible for state terrorism that far exceeds his predecessors.

For its part, nearly 50 years of revolutionary struggle has only proven the Communist Party of the Philippines, New People’s Army and the National Democratic Front as the foremost advocate and defender of the interests of exploited and oppressed Filipinos. The CPP, NPA and NDF are essentially revolutionary organizations that aim to establish a society where genuine freedom abound and totally unshackled from imperialist domination. Thus, under whatever circumstance, the CPP-NPA-NDF can never ever be “terrorists.”

Thus, the NDFP-Mindanao calls on the New People’s Army to launch more frequent and more intensified tactical offensives to frustrate AFP/PNP military operations that only brings more death, destruction and misery to the people of Mindanao. The NDFP-Mindanao also call on the people of Mindanao to unite in militant protest against the rising tyranny of the US-Duterte regime.

Duterte is greatly mistaken to ever think that the revolutionary movement as well as the various marginalized sectors in Mindanao will cower in fear in the face his boasts and threats. He also only daydreams in his objective to wipe the entire revolutionary movement by the end of 2018. National democratic revolutionary forces, together with the masses in their thousands, will, as it has shown against the 20-year Marcos dictatorship, resolutely fight against Duterte’s tyranny, which is biggest threat to the rights and freedoms that Filipino people.#

Ka Joaquin Jacinto

Sulat Pamahayag | 27 November 2017


Hugot nga gikundena sa NDFP-Mindanao ang pagpagawas sa rehimeng US-Duterte sa Presidential Proclamation No. 360, usa ka arbitraryong dikreto nga naga-ila nga “terorista” ang CPP-NPA-NDF ug nagtapos sa hinabing pangkalinaw tali sa GRP ug NDFP. Nagpakita lang kini sa hingpit nga pagsalikway sa rehimeng US-Duterte sa pagkab-ot sa makatarunganon ug malahutayong kalinaw. Nagtimaan usab kini sa kahinam niini sa pagpahamtang og hingpit nga malitaristang pamaagi aron maghatod og kamatayon, kadaot ug diktadura ngadto sa nasud.

Mao nga makatarunganon ug tukma lang nga tubagon kini sa rebolusyonaryong kalihukan sa Mindanao ug tibuok nasud, sa pagpangulo sa Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), pinaagi sa Bagong Hukbong Bayan (BHB) sa paglunsad og mas kaylap ug sunson nga mga taktikal nga opensiba batok sa mga tropa sa AFP, PNP ug grupong paramilitar nga nagdaot sa daghang mga komunidad sa kabanikanhan sa tibuok isla.

Hilabihan usab ang kayugot sa katawhan sa Mindanao batok sa tataw nga pasismo sa rehimeng US-Duterte ug nagkahiusa sila diha sa nagkadako ug nagkalapad nga militanteng mga protesta sa mga kasyudaran. Dili na matulon sa katawhan ang pagpanghambog ug pagpamakak ni Duterte, ilabina ang hilabihang kabangis sa AFP ug PNP aron sumpuon ang ilang mga pakigbisog alang sa panginabuhian, katungod ug kagawasan.

Gi-ila ni Rodrigo Duterte nga “terorista” ang tanang rebolusyonaryong pwersa aron hataga’g katarungan ang pagpalungtad niya sa martial law dili lang sa Mindanao kun dili sa tibuok nasud, ug pagpanggukod ug pagsumpo sa tanang misaway ug misupak kaniya.

Apan, sa tinuod, ang rehimeng US-Duterte ang pinakadakong terorista sa nasud. Sugod niining tuig, ang AFP, PNP ug mga grupong paramilitar naglunsad og usa ka maduguong kampanyang pagliyok ug pagsumpo, usa ka larga-todong kontra-rebolusyonaryong gera, dili lang batok sa BHB kun dili batok sa tibuok katawhan ug Bangsamoro sa Mindanao.

Sa maong mga operisyong militar sa AFP ug PNP, nga kasagaran nakapunting sa mga rehiyon sa Eastern Mindanao, nagsabwag ang rehimeng US-Duterte og pinakabangis ug pinakangilngig nga terorismo sa estado batok sa katawhan: walay undang nga pagpamomba ug pagpanganyon nga midaot sa kabukiran sa isla kun diin nagpuyo ang mga mag-uuma ug Lumad. Nagresulta kini sa dinagkong pagpamakwit ug dislokasyon sa mga komunidad, ug nagpaantos sa mga kababayen-an, kabataan ug katigulangan.

Sa miaging mga bulan, daghang mga lider-masa ug aktibista, lakip ang mga taga-media, sa Mindanao ang nahimong biktima sa ekstrahudisyal nga pagpamatay, nga hinimoan sa mga gi-isponsor sa estado nga mga death squad. Kaylap kini sa mga probinsya sa Compostela Valley, Bukidnon, Surigao del Sur, Surigao del Norte ug Agusan del Norte. Ang uban, ilabina kadtong giinitang mga aktibo sa pakigbisog alang sa mga Lumad, mag-uuma, mamumuo ug uban pang dinaugdaug nga mga sektor sa katilingban, mahimong sang-atan og mga tinumotumong mga kaso pinaagi sa Inter-Agency Committee on Legal Action (IACLA) nga gitukod sa rehimeng Duterte, ug pang-dakpon.

Nagkadaghang mga aktibista ang gipatay, gidagit, gitortyur, gi-missing ug gibilanggo sa mga salaod nga wala nila gibuhat. Gipasamot pa kini karon pinaagi sa abling hulga sa rehimeng US-Duterte nga pag-aresto sa mga lider ug membro sa mga progresibong organisasyon. Aron mahataga’g katarungan ang maong pagpangdakop, gisagol ang lehitimo nga organisasyon sa katawhan ngadto sa armadong rebolusyonaryong kalihukan. Nagbutang kini sa peligro sa ilang kinabuhi.

Ang rehimeng US-Duterte nahimong pinakadako ug pinakabangis nga terorista sa tanan dihang gi-patag niini ang syudad sa Marawi pinaagi sa halos lima ka bulan nga walay puas nga pagpamomba, pagpanganyon, pagpang-mortar ug direktang pagpangatake. Gigun-ob niini ang mga kabalayan ug mga bilding nga panag-iya sa katawhang Moro, lakip na ang mga mayor nga mga istrukturang pangpubliko. Nag-inusarang giguba niini ang kinabuhi ug panginabuhian sa minilyon ka mga Bangsamoro sa Marawi City ug sa mga kasikbit niining mga lungsod sa Lanao del Sur.

Taliwala sa giingong “paglingkawas” sa Marawi niadtong Oktubre, liboan ka mga bakwit nga Maranaw ang wala pa makabalik sa ilang mga kabalayan tungod kay, gawas nga gidid-an pa gihapon sila sa AFP, gihanyag ug gitagana na ang ilang mga kayutaan ngadto sa mga dinagkong negosyo sa mga dagkong burgesya kumprador ug sa langyawng monopolyo kapitalista. Dakung bahin usab sa yuta sa Marawi City ang nakatagana alang sa armadong pwersa sa US aron tukuran og bag-ong base militar. Tungod niini, gitukmod lang sa rehimeng US-Duterte sa grabeng kasuko ang Bangsamoro, ilabina ang mga armadong grupo niini nga ipakusog ug palig-onon ang armadong pagsukol batok sa reaksyunaryong gobyerno ug mga pwersang militar niini.

Tataw nga pan-os na ang multo sa giingong “hulga sa ISIS,” apan padayong gipamugos sa rehimeng US-Duterte, pinaagi sa pagpakaylap og peke nga mga balita, nga mikuyanap na kuno ang “terorismo” sa tibuok Mindanao. Nagpakita lang kini sa ka-desperado sa rehimen nga ipabilin ang ekstraordinaryong gahum niini sa Mindanao. Mao nga wala pa niini gitangtang ang martial law sa tibuok isla, ug naglaraw nga ipalungtad kini. Aron mahatagan og katarungan ang mga bakak niini, gigamit na karon sa rehimen US-Duterte ang pakana nga “terorista” ang BHB aron mapahamtang ang laraw nga diktadura niini.

Sa Mindanao, gatosan na ang nahimong biktima sa bangis nga “Oplan Tokhang,” nga reponsable sa sunod-sunod nga pagpamatay sa mga ismol-taym nga tiggamit ug tigpayuhot sa ginadiling droga samtang matngon nga gipabiling wala gihilabtan ang higalang mga dagkong druglord ni Duterte, sama ni Peter Lim, ug luwas nga nagapadayon sa ilang multi-bilyon nga operisyon sa droga. Gani, hangtod karon wala masolbad ang P6.2 bilyon nga gi-ismagol nga droga kun diin nalimbigit ang iyang anak nga si Paolo ug ang iyang umagad nga si Atty. Carpio.

Sa kinatibuk-an, nag-unang responsable ang rehimeng US-Duterte sa kamatayon sa liboan ka Pilipino, pagkadaot sa syudad ug pagpanulong sa mga komunidad sa kabanikanhan sa Mindanao. Sa unang tuig pa lang niini, ang terorismo ni Rodrigo Duterte nalabwan pa ang mga nangaging rehimen.

Napamatud-an sulod sa dul-an 50 ka tuig nga nanalipod ug nakigbisog alang sa interes sa katawhang pinahimuslan ug dinaugdaug ang Partido Komunista ng Pilipinas, Bagong Hukbong Bayan ug National Democratic Front. Mga rebolusyonaryong organisasyon kini nga nagtinguha sa pagkab-ot sa bag-ong katilingban nga gawasnon, maki-angayon ug luwas sa langyawng dominasyon. Busa, bisan kanus-a man, dili ug dili kini “terorista.”

Mao nga ang NDFP-Midanao nag-awhag ngadto sa Bagong Hukbong Bayan nga maglunsad og mas kaylap ug subsub nga mga taktikal nga opensiba aron suklan ug pakyason ang teroristang todo largang gera sa AFP ug PNP sa Mindanao. Nanawagan usab ang NDFP-Mindanao ngadto sa katawhan nga hugot nga maghiusa ug mosalmot sa mga militanteng protesta batok sa nagkabangis nga diktadura sa rehimeng US-Duterte.

Dakong sayop si Duterte sa iyang gituohan nga mahadlok ang rebolusyonaryong kalihukan ug ang katawhan sa Mindanao. Nagdamgo usab siya sa tinguhang mapuo ang rebolusyonaryong kalihukan human sa tuig 2018. Sama sa gipakita niini sa 20 ka tuig nga diktadura ni Marcos, ang mga pwersa sa nasudnon demokratikong rebolusyon, inubanan sa liboan ka katawhan, determinadong suklan ang diktadura sa rehimeng US-Duterte nga mao ang pinakadakong hulga sa katungod ug kagawasan sa katawhang Pilipino.#

(sgd.) Ka Joaquin Jacinto